liturgiczny
liturgiczny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik liturgiczny liturgiczna liturgiczne liturgiczni liturgiczne dopełniacz liturgicznego liturgicznej liturgicznego liturgicznych celownik liturgicznemu liturgicznej liturgicznemu liturgicznym biernik liturgicznego liturgiczny liturgiczną liturgiczne liturgicznych liturgiczne narzędnik liturgicznym liturgiczną liturgicznym liturgicznymi miejscownik liturgicznym liturgicznej liturgicznym liturgicznych wołacz liturgiczny liturgiczna liturgiczne liturgiczni liturgiczne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Religijność chłopska jest ceremonialna, liturgiczna, stanowi bardziej element obyczaju niż światopoglądu[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) liturgjik
- angielski: (1.1) liturgic, liturgical
- asturyjski: (1.1) llitúrxicu
- baskijski: (1.1) liturgiko
- białoruski: (1.1) літургічны
- bułgarski: (1.1) литургичен, литургиен, литургически, богослужебен
- czeski: (1.1) liturgický
- duński: (1.1) liturgisk
- esperanto: (1.1) liturgia
- francuski: (1.1) liturgique
- galicyjski: (1.1) litúrxico
- gruziński: (1.1) ლიტურგიული
- hiszpański: (1.1) litúrgico
- interlingua: (1.1) liturgic
- islandzki: (1.1) litúrgískur
- kataloński: (1.1) litúrgic
- łaciński: (1.1) liturgicus
- niderlandzki: (1.1) liturgisch
- niemiecki: (1.1) liturgisch
- portugalski: (1.1) litúrgico
- rosyjski: (1.1) литургический
- rumuński: (1.1) liturgic
- słowacki: (1.1) liturgický
- szwedzki: (1.1) liturgisk
- ukraiński: (1.1) літургічний
- węgierski: (1.1) liturgikus
- włoski: (1.1) liturgico
- źródła:
- ↑ Zbigniew Bieńkowski, Przyszłość… przeszłości, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
