kastrat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: kastraatkastrát

kastrat (język polski)[edytuj]

jeden z wielkich kastratów (1.2)
wymowa:
IPA[ˈkastrat], AS[kastrat] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna, który został poddany kastracji
(1.2) hist. muz. śpiewak poddany kastracji przed mutacją, by nadal mógł śpiewać sopranem lub altem[1]

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) wet. zootechn. samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.2) Baron z podziwem słuchał śpiewu kastrata.
(2.1) Nasz kot jest kastratem, dzięki temu jest spokojniejszy.
składnia:
kolokacje:
(1.2) sławny / słynny kastrat
synonimy:
(1.1) eunuch, przest. rzezaniec, przest. trzebieniec, przest. ćwik
(2.1) trzebieniec
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) śpiewak
hiponimy:
(1.2) sopranista
(2.1) kapłon, wałach
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kastracja f, kastrowanie n; zdrobn. kastracik n
czas. kastrować ndk., wykastrować dk.
przym. kastrowany, wykastrowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) łac. castratus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

kastrat (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kastrat[1]
odmiana:
(1.1) en kastrat, kastraten, kastrater, kastraterna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kastrering, kastration
czas. kastrera
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 425, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.