Przejdź do zawartości

podziw

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

podziw (język polski)

[edytuj]
ktoś gwiżdże z podziwem (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈpɔd͡ʑif], AS: [poʒ́if], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
(1.1) podziw dla kogoś (D.)[2]
kolokacje:
(1.1) budzić / wzbudzać / wyrażać / zyskać podziw • głęboki / szczery podziw • patrzeć z podziwem • godny / godzien podziwu
synonimy:
(1.1) zachwyt; pot. ochy i achy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uczucie
hiponimy:
(1.1) fascynacja, uwielbienie
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. podziwianie n, dziwaczek mos/mrz
czas. podziwiać ndk.
związki frazeologiczne:
nad podziw • nie móc wyjść z podziwu • szmer podziwu • ktoś nie znajduje słów podziwu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=podziw&oldid=8596886”