jaszczur

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jaszczur (język polski)[edytuj]

jaszczur (1.2)
pudełko kryte jaszczurem (1.4)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) paleont. wymarły gad ogoniasty z mezozoiku[1]
(1.2) pot. duża jaszczurka
(1.3) herp. płaz ogoniasty[2]
(1.4) rzem. skóra używana w kaletnictwie do wyrobu galanterii[3]
(1.5) daw. pochwa szabli obciągnięta skórą zwierzęcą, także gadzią
(1.6) przest. med. pryszczyca
odmiana:
(1.1-3)
(1.4)
przykłady:
(1.1) Poczta Polska wydała znaczek z jaszczurem kopalnym.
(1.2) Ale jaszczury nie polegają na wzroku, a głównie na węchu potrafią wyczuć martwe lub zranione zwierzę w promieniu 10 kilometrów![4]
(1.4) Kupię żonie torebkę z jaszczuru na targu w Jerozolimie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jaszczuroptak
synonimy:
(1.4) szagryn
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) gad
(1.3) płaz
(1.4) skóra
(1.5) pochwa
(1.6) schorzenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jaszczur mos/ż, Jaszczurówka ż, Jaszczury lm nmos
przym. jaszczurczy, jaszczurowy, jaszczurowaty
przysł. jaszczurczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *aščerъ
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło jaszczur w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło jaszczur w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.
  4. z Internetu