znaczek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

znaczek (język polski)[edytuj]

znaczek (1.2)
znaczki (1.2)
wymowa:
IPA[ˈznaʧ̑ɛk], AS[značek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: znak
(1.2) poczt. zob. znaczek pocztowy
(1.3) plakietka przypinana na agrafkę lub szpilkę
(1.4) gw. (Bukowina) znamię[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) marka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. znak m, znaczenie n, znakownik m, znakarz m, odznaka ż
czas. znaczyć, zaznaczyć, zaznaczać, wyznaczyć, wyznaczać, oznaczyć, oznaczać
przym. znaczny, znakowy, znaczący
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: znak
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: znaczek pocztowy
źródła:
  1. Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 250; dostęp: 26 listopada 2018.