intrigar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

intrigar (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩn̩.tri.ˈɣar]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) ciekawić, zaciekawiać, intrygować

czasownik nieprzechodni

(2.1) intrygować, snuć intrygi, knuć
odmiana:
(1) (2) koniugacja I: czasownik regularny z przemianą „g – gu” (pagar)
przykłady:
(1.1) Tengo que confesar que me intriga tu forma de vestir; nunca había visto nada parecido.Muszę przyznać, że intryguje mnie twój sposób ubierania się; nigdy nie widziałem/am niczego podobnego.
składnia:
(2.1) intrigar + contra
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inspirar curiosidad, extrañar
(2.1) maquinar, tramar, conspirar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. intrigante
rzecz. intriga ż, intrigante m/ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. intrigare
uwagi:
źródła:

intrigar (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) intrygować, snuć intrygę
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intriga, intrigante
przym. intrigante
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

intrigar (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) snuć intrygi, knuć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intriga ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: