intrygować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

intrygować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) robić intrygi, knuć spiski
(1.2) wzbudzać zainteresowanie, zaciekawienie, dawać do myślenia
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) waśnić
(1.2) ciekawić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intryga ż, intryganctwo n
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. intrigue < łac. intricozaplątuję
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: