Przejdź do zawartości

peccato

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

peccato (interlingua)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rel. grzech[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. peccar
przym. peccante
rzecz. peccator
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „peccato” w: Aleksander Gode, Interlingua-English Dictionary, Storm Publishing, Nowy Jork 1951, s. 280.
wymowa:
IPA: /pek.ˈka.to/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. grzech
(1.2) przewinienie, wina, błąd
(1.3) szkoda, rzecz nieprzyjemna

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) od: peccare
odmiana:
(1.1-3) lp peccato; lm peccati
przykłady:
(1.3) È un vero peccato che non siano venuti anche loro.Jaka szkoda, że nie przyszli również oni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) peccato mortalegrzech śmiertelnypeccato originalegrzech pierworodnypeccato venialegrzech powszechny
(1.2) peccati di gioventùbłędy młodości
(1.3) che peccato!jaka szkoda!
synonimy:
(1.1) colpa
(1.2) errore, fallo, mancanza, sbaglio
(1.3) contrattempo, disdetta, guaio, inconveniente, sfortuna
antonimy:
(1.3) benedizione, fortuna, vantaggio
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pecca ż, peccabilità ż, peccaminosità ż, peccatora ż, peccatore m, peccatrice ż
czas. peccare
przym. peccabile, peccaminoso
przysł. peccaminosamente
związki frazeologiczne:
(1.1) brutto come il peccatobrzydki jak grzech śmiertelny
etymologia:
(1.1-3) łac. peccatum < łac. peccare
uwagi:
źródła: