grzesznica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grzesznica (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a], AS[gžešʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. grzeszna osoba płci żeńskiej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) jawnogrzesznica
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grzech m, grzeszek m, grzeszność ż, grzeszenie n
forma męska grzesznik m
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. grzesznik + -ca[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: grzesznik
źródła:
  1. Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 122.