czaprak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czaprak (język polski)[edytuj]

zdobny czaprak (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeźdz. rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej; zob. też czaprak w Wikipedii
(1.2) hipol. kynol. derka lub okrycie zakładane koniowi lub psu, które zabezpieczają przed chłodem
(1.3) techn. wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Przed królem jechali rycerze na koniach odzianych w zdobne czapraki.
(1.2) Nasza klaczka dostanie nowy czaprak.
(1.2) Babciny jamnik okryty wełnianym czaprakiem siedział na kolanach.
(1.3) Handlarz wyłożył na ladę trzy czapraki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) krupon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. czapraczek m
przym. czaprakowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
tur. çaprak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: