ceremoniarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ceremoniarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba kierująca przebiegiem liturgii
(1.2) daw. urzędnik koordynujacy przebieg uroczystości i ceremonii dworskich, mistrz ceremonii
(1.3) daw. zasady regulujące obchodzenie uroczystości
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Kościelny powiedział ceremoniarzowi o ornatach.
(1.2) Król bezgranicznie ufał nadwornemu ceremoniarzowi i nigdy się na nim nie zawiódł.
(1.3) Zgodnie z przyjętym ceremoniarzem gości witano przed wejściem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ceremoniarz diecezjalny / prowincjalny / papieski
synonimy:
(1.3) ceremoniał
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ceremoniał m, ceremonia ż, ceremonialność ż, ceremoniant m, ceremoniantka ż
czas. ceremoniować się
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ceremonia + -arz < łac. caeremonia
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: