Dublin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dublin (język polski)[edytuj]

Dublin (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈdublʲĩn], AS[dublʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Irlandii; zob. też Dublin w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się w Dublinie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Dublina • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Dublina • być mieszkańcem / mieszkanką Dublina • mieszkaniec / mieszkanka Dublina • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Dublinie • pochodzić z Dublina • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Dublina
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dublińczyk m, dublinka f
przym. dubliński, poddubliński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

Dublin (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈdʌblən/, SAMPA: /"dVbl@n/
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) Dublin
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla arab. دبلن
uwagi:
źródła:

Dublin (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dublindar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdʌblɪn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
(1.2) geogr. Hrabstwo Dublin
odmiana:
(1.1-2) lp (das)[1] Dublin, Dublins/Dublin, Dublin, Dublin; blm
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Wikibooks.pl, Użycie rodzajnika przy nazwach miast i nnych nazwach własnych

Dublin (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, s. 662, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.

Dublin (język szwedzki)[edytuj]

Dublin (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: stolice krajów Europy w języku szwedzkim
źródła: