Dublin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dublin (język polski)[edytuj]

Dublin (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈdublʲĩn], AS[dublʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Irlandii; zob. też Dublin w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Dublinie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Dublina • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Dublina • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Dublina • mieszkaniec / mieszkanka Dublina • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Dublinie • pochodzić z Dublina • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Dublina
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dublińczyk mos, dublinka ż
przym. dubliński, poddubliński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 18, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2007, ISBN 978-83-239-9999-7.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Dublin w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Dublin (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈdʌblən/, SAMPA/"dVbl@n/
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla arab. دبلن
uwagi:
źródła:

Dublin (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dublindar
przym. dublindar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin[1]
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dublinský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język francuski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dublinois m, Dublinoise ż
przym. dublinois
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język niemiecki)[edytuj]

Dublin (1.1)
wymowa:
lp IPA[ˈdʌblɪn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin (miasto)
(1.2) geogr. Dublin (hrabstwo)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Stadt
(1.2) Grafschaft
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dubliner m, Dublinerin ż
przym. Dubliner
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Dublin (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dublinčan m, Dublinčanka ż
przym. dublinský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, s. 662, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. Hasło Dublin w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

Dublin (język szwedzki)[edytuj]

Dublin (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Dublin
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: stolice krajów Europy w języku szwedzkim
źródła: