ψεύτης

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ψεύτης (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpsef.tis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kłamca, łgarz
(1.2) oszust, defraudant

przymiotnik

(2.1) mylny, błędny, fałszywy, złudny
odmiana:
(1.1-2) M10: lp ψεύτη; lm ψεύτες, D. ψευτών
przykłady:
(1.1) Δε σε πιστεύω γιατί είσαι ψεύτης.Nie wierzę ci, bo jesteś kłamcą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ψεύστης, ψευδολόγος, παραμυθάς
(1.2) απατεώνας, κατεργάρης
(2.1) πλανερός, απατηλός, μάταιος
antonimy:
(1.1) ειλικρινής, αληθολόγος
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. ψέμα
rzecz. ψευτιά ż, ψευτρόνι n, ψεύτρα ż
zdrobn. ψευτάκος m, ψευταράκος m, ψευτράκος m
zgrub. ψευταράς m, ψεύταρος m
przym. ψεύτικος
czas. ψευτίζω
związki frazeologiczne:
ρώτα τον μπάρμπα μου τον ψεύτηironiczna odpowiedź dla kogoś, kto powołuje się na niewiarygodne źródło; dosł. zapytaj mojego kłamczucha wuja
ο Θεός να με βγάλει ψεύτηobym był fałszywym prorokiem; dosł. niech Bóg przyłapie mnie na kłamstwie na kłamcę
ψεύτη ντουνιά!fałszywy świecie! (W.)
ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονταιdosł. oszust i złodziej pierwszego roku cieszą się; kłamstwo ma krótkie nogi
etymologia:
gr. ψεύστης
uwagi:
źródła: