tundra
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Tundra
Spis treści |
[edytuj] tundra (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; zob. też tundra w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp tundr|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) lasotundra
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. tundrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tundra
- francuski: (1.1) toundra f
- islandzki: (1.1) freðmýri f, túndra f
- niemiecki: (1.1) Tundra f
[edytuj] tundra (język angielski)
wymowa: wymowa amerykańska
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) tundra
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] tundra (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) tundra
odmiana: lp tundra, tundry, tundře, tundru, tundro, tundře, tundrou; lm tundry, tunder, tundrám, tundry, tundry, tundrách, tundrami przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] tundra (język hiszpański)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) tundra
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
