teizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] teizm (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; zob. zobacz też Teizm w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza teizm|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie^[1], ~ie^[1]; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: ateizm
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik teista
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. Greka θεός
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) theism
• francuski: (1.1) theisme
• niemiecki: (1.1) Theismus
• szwedzki: (1.1) teism w rodzaj wspólny

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. miejscownik i W. wołacz lp liczba pojedyncza jako "-zmie", wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"