teizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

teizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛjism̥], AS[tei ̯ism̦], zjawiska fonetyczne: wygł. epenteza i ̯  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; zob.  też teizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) ateizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  teista m 
przym.  teistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  θεός[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms.  i W.  lp  jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 275.