psycholog

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

psycholog (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[psɨˈxɔlɔk], AS[psyχolok], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w dziedzinie psychologii

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) specjalistka w dziedzinie psychologii
odmiana:
(1.1)
(2.1) nieodm. ,
przykłady:
(1.1) Udałem się do psychologa po poradę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) pot.  psycholożka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  psychika f , psychologia f  , psycholożka f 
przym.  psychologiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

psycholog (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) psycholog (mężczyzna)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  psychologie f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: