paplać

paplać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpaplaʨ̑], AS: [paplać]

znaczenia:

czasownik

(1.1) pot. potocznie mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

odmiana:

przykłady:

(1.1) Przychodziła do mnie i godzinami paplała o bzdurach.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bajdurzyć, gadać, pleść, nawijać, trajkotać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik paplanie n rodzaj nijaki, paplanina

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) starop. staropolski plaplać

uwagi:

• angielski: (1.1) blab, babble, chatter, jabber
• francuski: (1.1) papoter, potiner, jacasser
• grecki: (1.1) φλυαρώ, κουτσομπολεύω
• hawajski: (1.1) ā
• hiszpański: (1.1) cotorrear, cascar, chacharear
• jidysz: (1.1) פּלאַפּלען (plaplen)
• litewski: (1.1) zaunyti
• rosyjski: (1.1) болтать, трепаться, чесать язык

tłumaczenia:

źródła: