konieczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] konieczny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza konieczny m rodzaj męski, konieczna f rodzaj żeński, konieczne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga konieczni mosob. rodzaj męskoosobowy, konieczne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy przykłady:

(1.1) W tej sytuacji konieczne jest podjęcie odpowiednich działań.

składnia:
kolokacje: obrona ~a
synonimy: (1.1) zasadniczy, nieuchronny, bezwarunkowy, potrzebny, podstawowy
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik konieczność
związki frazeologiczne: warunek konieczny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) unerlässlich