inercja

inercja (język polski)

wymowa:

IPA: [ĩˈnɛrʦ̑ʲja], AS: [ĩnercʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, lenistwo; bierne poddawanie się, niechęć do czynu

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	inercja
dopełniacz	inercji
celownik	inercji
biernik	inercję
narzędnik	inercją
miejscownik	inercji
wołacz	inercjo

przykłady:

(1.1) Pogrążył się w inercji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nieaktywny, nieruchomy, pasywny, leniwy, niezgrabny

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek inercyjnie

rzecz. rzeczownik inercyjność

przym. przymiotnik inercyjny, inercyjna, inercyjne

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski inertie < łac. łacina inertia (przedrostek iners oznacza niezgrabny, opieszały, słaby; końcówka -ers od ars, które oznacza sztukę)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) inertia
• arabski: (1.1) جمود، كسل
• duński: (1.1) inerti w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) inertie f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) inertia
• rosyjski: (1.1) инерция f rodzaj żeński

źródła: