głośnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] głośnik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; zob. też głośnik w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp głośnik, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) głośnik radia/magnetofonu/telewizora/...; regulować głośnik (= regulować głośność)
synonimy:
antonimy: (1.1) mikrofon
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. głośniczek; przym. głośnikowy; zob. też przym. głośny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od głośny lub głośność
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) loudspeaker; speaker
- chorwacki: (1.1) zvučnik m
- czeski: (1.1) reproduktor
- duński: (1.1) højttaler w
- hiszpański: (1.1) altavoz m
- holenderski: (1.1) luidspreker
- interlingua: (1.1) altoparlator
- francuski: (1.1) haut-parleur m
- niemiecki: (1.1) Lautschprecher m
- portugalski: (1.1) altifalante m, alto-falante m
- rosyjski: (1.1) громкоговоритель m
- węgierski: (1.1) hangosbeszélő
- włoski: (1.1) altoparlante m
