głośnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] głośnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) techn. urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; zob. też głośnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik głośnik głośniki dopełniacz głośnika głośników celownik głośnikowi głośnikom biernik głośnik głośniki narzędnik głośnikiem głośnikami miejscownik głośniku głośnikach wołacz głośniku głośniki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) głośnik radia/magnetofonu/telewizora/...; regulować głośnik (= regulować głośność)
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) mikrofon
- wyrazy pokrewne:
- zdrobn. głośniczek
- przym. głośnikowy, głośny
- rzecz. głośność f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) loudspeaker, speaker
- arabski: (1.1) مكبر الصوت
- chorwacki: (1.1) zvučnik m
- czeski: (1.1) reproduktor
- duński: (1.1) højttaler/højtaler w
- francuski: (1.1) haut-parleur m
- hiszpański: (1.1) altavoz m
- holenderski: (1.1) luidspreker
- interlingua: (1.1) altoparlator
- niemiecki: (1.1) Lautsprecher m
- portugalski: (1.1) altifalante m, alto-falante m
- rosyjski: (1.1) громкоговоритель m
- szwedzki: (1.1) högtalare w, ropare w
- węgierski: (1.1) hangosbeszélő
- włoski: (1.1) altoparlante m
- źródła:
