dobrota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Dobrota

dobrota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈbrɔta], AS[dobrota]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. dobroć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) A jeśli Bóg swej zapomni dobroty / I tak się uprze karać me niecnoty [...][1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dobroć, dobrotliwość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dobro n, dobroć f
czas. przedobrzyć dk.
przysł. dobrze, niedobrze
przym. dobry, dobrotliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
występowanie: Linde[2]; Doroszewski[3]; SPXVI[4]
tłumaczenia:
źródła:
  1. J.A. Morsztyn, Pokuta w kwartanie
  2. hasło dobrota w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 1, s. 444, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
  3. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. 2, s. 169, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.
  4. Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 5, s. 119-120, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–.

dobrota (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobroć
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

dobrota (język serbsko-chorwacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobroć
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz serbsko-chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.