dźwig

dźwig (język polski)

dźwig (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ʥ̑vʲik], AS: [ʒ́vʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

(1.2) zob. zobacz: winda

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dźwig	dźwigi
dopełniacz	dźwigu	dźwigów
celownik	dźwigowi	dźwigom
biernik	dźwig	dźwigi
narzędnik	dźwigiem	dźwigami
miejscownik	dźwigu	dźwigach
wołacz	dźwigu	dźwigi

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) żuraw, kran, dźwignica

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik dźwigowy

czas. czasownik dźwigać ndk. aspekt niedokonany, dźwignąć dk. aspekt dokonany

rzecz. rzeczownik dźwignica, dźwignia

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: winda

• angielski: (1.1) lift, crane
• baskijski: (1.1) garabi
• czeski: (1.1) jeřáb m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) grúa f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) lift
• portugalski: (1.1) elevador m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) лебёдка f rodzaj żeński, кран m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) lyftkran w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) ascensore m rodzaj męski

źródła: