culter
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] culter (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) cult|er, ~ri (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik culter cultrī dopełniacz cultrī cultrōrum celownik cultrō cultrīs biernik cultrum cultrōs ablatyw cultrō cultrīs wołacz culter cultrī
- przykłady:
- (1.1) Cultrum tonsorium super iugulum meum posui. → Brzytwę (dosł. nóż balwierski) do gardła mego przystawiłem. [2]
- (1.1) Transi, puer, affer mihi de culina cultrum. → Pójdź, chłopcze, przynieś mi z kuchni nóż. [3]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ hasło culter w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 152, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001. ISBN 978-83-7195-844-1.
- ↑ Petronius Arbiter, Satyricon, rozdział CVIII, [1]
- ↑ Testamentum porcelli, http://www.thelatinlibrary.com/testamentum.html
