bizantyjski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bizantyjski (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbʲizãnˈtɨjsʲci], AS[bʹizãntyi ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) hist.  od Bizancjum
(1.2) książk.  wyróżniający się wschodnim przepychem
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Rozwój takich ośrodków handlowych, jak Neapol, Gaeta, Amalfi, czy nawet Bari lub Brindisi, wiązał się z ich położeniem w miejscu przecinania się trzech wielkich kręgów ekonomicznych obszaru śródziemnomorskiego: bizantyjskiego, arabskiego i zachodnioeuropejskiego.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) cesarstwo bizantyjskieBizantyjski Wschód
synonimy:
(1.1-2) bizantyński
(1.1) grecki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Bizancjum n , bizantynistyka f , bizantynologia f , bizantynizm m 
przym.  bizantyński
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol.  Bizancjum
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Historia Włoch, Józef Andrzej Gierowski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2003. ISBN 83-04-04674-1.