bibliotekarz

bibliotekarz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ], AS: [bʹiblʹi ̯otekaš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik biblioteki; zob. zobacz też bibliotekarz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bibliotekarz	bibliotekarze
dopełniacz	bibliotekarza	bibliotekarzy
celownik	bibliotekarzowi	bibliotekarzom
biernik	bibliotekarza	bibliotekarzy
narzędnik	bibliotekarzem	bibliotekarzami
miejscownik	bibliotekarzu	bibliotekarzach
wołacz	bibliotekarzu	bibliotekarze

przykłady:

(1.1) Mam znajomego bibliotekarza, który zawsze mi odkłada najnowsze książki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ dyplomowany

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik biblioteka f rodzaj żeński, biblioteczka f rodzaj żeński, bibliotekoznawstwo n rodzaj nijaki, forma żeńska bibliotekarka

przym. przymiotnik biblioteczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Zawody

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) librarian
• czeski: (1.1) knihovník m rodzaj męski
• duński: (1.1) bibliotekar w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) bibliothécaire m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) bibliotecario m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) bibliothecario
• kazachski: (1.1) кітапханашы
• nowogrecki: (1.1) βιβλιοθηκάριος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) библиоте́карь m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) bibliotekarie w rodzaj wspólny
• walijski: (1.1) llyfrgellydd m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) könyvtáros

źródła: