aliteracja

aliteracja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja], AS: [alʹiteracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo z Wikisłownika, pl.wiktionary.org powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też aliteracja w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	aliteracja	aliteracje
dopełniacz	aliteracji	aliteracji
celownik	aliteracji	aliteracjom
biernik	aliterację	aliteracje
narzędnik	aliteracją	aliteracjami
miejscownik	aliteracji	aliteracjach
wołacz	aliteracjo	aliteracje

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org allitération z ang. angielski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org alliteration z łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org littera

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) alliteration
• esperanto: (1.1) aliteracio
• francuski: (1.1) allitération f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• interlingua: (1.1) alliteration
• rosyjski: (1.1) аллитерация f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• szwedzki: (1.1) allitteration w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• ukraiński: (1.1) алітерація f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• włoski: (1.1) allitterazione f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła: