zieleń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Zielenzielen

zieleń (język polski)[edytuj]

zieleń (1.1)
zieleń (1.3)
ludzie w zieleni (1.5)
wymowa:
IPA[ˈʑɛlɛ̃ɲ], ASelẽń], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kolor zielony
(1.2) zielony barwnik
(1.3) skupisko zielonych roślin (trawy, drzew, krzewów)
(1.4) zielone części roślin
(1.5) ubranie w kolorze zielonym
odmiana:
(1.1-2,5)
(1.3-4)
przykłady:
(1.1) Aby oddać głębię oceanu, malarka użyła głównie chłodnych zieleni.
(1.2) Swą barwę cukierki zawdzięczają dodatkowi zieleni brylantowej.
(1.3) Zamieszkamy na pięknym osiedlu położonym wśród zieleni.
(1.4) W Zielone Świątki domy ozdabia się zielenią.
(1.5) Hrabina chodziła w zieleni i nosiła najdroższą biżuterię.
składnia:
kolokacje:
(1.1) odcienie zieleni
(1.2) zieleń brylantowa/malachitowa/diamentowazieleń Veronese'a
(1.3) miejska zieleńpielęgnować/niszczyć zieleńszanuj zieleń
synonimy:
(1.1) szmaragd, turkus
(1.3) roślinność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zielonka f, zielenica f, zielenina f, zieleniatka f, zieleniak m, zieloność f, zielnik m, zielone nm.-os./n
czas. zazielenić, zielenić, zzielenieć, pozielenieć
przym. zielony, zielonawy, zieleniowy, zielonkawy, zieleniuchny, zieleniutki, zieloniuchny, zieloniutki
przysł. zielono, zielonkawo
związki frazeologiczne:
zieleń solferino
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: