turkus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

turkus (język polski)[edytuj]

turkus (1.1)
turkus (1.2)
wymowa:
IPA[ˈturkus], AS[turkus]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej; zob. też turkus w Wikipedii
(1.2) barwa, zielony odcień cyjanu; zob. też turkus (barwa) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rzad. kalait
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) minerał
(1.2) barwa, kolor
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. turkusik m
przym. turkusowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) czes. tyrkys, niem. Türkis[2]
(1.2) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło turkus w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło turkus w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.