zbawić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zbawić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) wyciągnąć kogoś z opresji, uratować
(1.2) rel. uchronić przed potępieniem wiecznym
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, ale aby świat zbawić.[1]
składnia:
(1.1-2) zbawić + B.nie zbawić + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uratować, wybawiać
(1.2) odkupić, wykupić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zbawienie n, zbawiciel m, Zbawiciel m, zbawca mos, Zbawca mos
czas. zbawiać ndk.
przym. zbawienny, zbawczy
przysł. zbawiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: