uratować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uratować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuraˈtɔvaʨ̑], AS[uratovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik

(1.1) ochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia
(1.2) korzystnie zmienić bieg wydarzeń
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Bohaterski chłopiec uratował matce życie.
(1.2) Rozmowa z nimi była niezręczna, ale gdy przyszłaś, uratowałaś sytuację.
składnia:
kolokacje:
(1.1) uratować od zapomnienia, uratować życie, uratować się cudem
(1.2) uratować sytuację
synonimy:
(1.1) ochronić, ocalić, wybawić
(1.2) ochronić, ocalić, wybawić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ratownictwo n, poratowanie n, odratowanie n, uratowanie n, ratownik, ratowniczka, ratunek, uratowany
przym. ratowniczy, ratunkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: