zbawca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Zbawca

zbawca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzbafʦ̑a], AS[zbafca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba, która wybawiła kogoś lub coś od czegoś złego[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wybawca, wybawiciel, zbawiciel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zbawić dk., zbawiać ndk.
rzecz. zbawiciel mos, Zbawiciel mos, Zbawca mos, zbawienie n dk., zbawianie n ndk., zbawicielka ż, zbawczyni ż
przym. zbawczy, zbawicielski, zbawienny
przysł. zbawiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zbawić + -ca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło zbawca w: SJP.pl.