Przejdź do zawartości

zachodni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

zachodni (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ, IPA: [zaˈxɔdʲɲi], AS: [zaχodʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
ⓘ ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód
(1.2) dotyczący Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zachodnie obszary Polski są bardziej zamożne niż wschodnie.
(1.2) KGB schwytało zachodniego szpiega.
(1.2) (…) ukształtowały się wówczas charakterystyczne cechy, które otrzymały nazwę „totalitarnego syndromu” (…). Syndrom ten uzupełniała teza o „wrogim otoczeniu”, które odnosiło się nie tylko do krajów zachodnich, lecz było także sposobem postrzegania przez PZPR własnego społeczeństwa. Dlatego też rządy opierały się na siłach policyjnych, a nie społecznym poparciu[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zachodni wiatr • zachodnia strona budynku • Europa / Afryka Zachodnia • północno-zachodni • południowo-zachodni
(1.2) zachodnia cywilizacja / kultura
synonimy:
(1.1) daw. zapadni
antonimy:
(1.1) wschodni
(1.2) wschodni
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zachód m, Zachód m, zachodzenie n, zajście n, zachodniak mos
czas. zajść, zachodzić ndk.
przysł. zachodnio
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zachód + -ni
uwagi:
(1.2) zob. euroatlantycki
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Bronisław Bombała, Fenomenologia polskiej transformacji [w:] Olgierd Annusewicz (red.), e-Politikon (1), Warszawa: Ośrodek Analiz Politologicznych UW, styczeń 2012, s. 181, ISSN 2084-5294, OCLC 1117288996.