Przejdź do zawartości

wschodni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wschodni (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈfsxɔdʲɲi], AS: [fsχodʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ⓘ
ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
(1.2) dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zakładamy, że budowa płotu przed dzikami wzdłuż wschodniej granicy Polski powinna ruszyć we wrześniu[1].
(1.1) Świt był dość chłodny, pnie jabłoni jeszcze otulone mgłą, ale słońce stało już na wschodniej stronie nieba i dzień zapowiadał się upalny. Brzęczały pierwsze owady, a ponad dachami szybowały jaskółki[2].
(1.2) Celnicy wykryli wschodnie podróbki markowych produktów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wschodni wiatr • wschodnia strona budynku • Europa / Afryka Wschodnia • północno-wschodni • południowo-wschodni • dalekowschodni
synonimy:
antonimy:
(1.1-2) zachodni
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wschód m, Wschód m, wschodzenie n
czas. wschodzić ndk.
przysł. wschodnio
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od wschód
(1.2) od Wschód
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Polska Agencja Prasowa, Budowa płotu na wschodniej granicy Polski ruszy za kilka miesięcy. Koszt to ok. 300 mln zł, INFOR PL S.A., 2017.
  2. ↑ Andrzej Szczypiorski, Początek, 1986, Narodowy Korpus Języka Polskiego.