załatwiać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

załatwiać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. załatwić)

(1.1) podejmować różne działania w celu uzyskania czegoś
(1.2) obsługiwać kogoś
(1.3) pot. pozbawiać możliwości działania lub unicestwiać; wyrządzać komuś krzywdę

czasownik zwrotny niedokonany (dk. załatwić się)

(2.1) pot. oddawać mocz lub stolec
(2.2) pot. radzić sobie z czym, robić coś
(2.3) pot. rozprawiać się z kimś nawzajem
(2.4) pot. znajdować się w niekorzystnej sytuacji z własnej winy
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) finalizować, kombinować, uwijać się, zmagać się
(1.2) obsługiwać
(1.3) niszczyć, wykańczać, zabijać, pokazywać, gdzie raki zimują
(2.1) załatwiać naturalną potrzebę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. załatwić dk.
rzecz. załatwianie n, załatwienie n
wykrz. załatwione!
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.3) najczęściej w formie dokonanej
tłumaczenia:
źródła: