settle

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

settle (język angielski)[edytuj]

wymowa:
enPR: sĕtʹəl, IPA/ˈsɛtəl/, X-SAMPA: /"sEt@l/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) rozstrzygać, rozsądzić (spór)
(1.2) porządkować (sprawy)
(1.3) zasiedlać
(1.4) regulować (rachunek)
(1.5) uspokajać (nerwy)

czasownik nieprzechodni

(2.1) dochodzić do porozumienia
(2.2) osiedlać się
(2.3) układać się wygodnie, usadawiać się
(2.4) uspokajać się
(2.5) osiadać, osadzać się
odmiana:
(1-2) settle, settled, settled, settles, settling
przykłady:
(2.2) Prior to the arrival of Ferdinand Magellan, the Philippines was already settled by Austronesian peoples.Przed przybyciem Ferdynanda Magellana, Filipiny były już zasiedlone przez ludy austronezyjskie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. settlement, resettlement, settler, settlor
przym. unsettled
czas. settle down, settle for, settle in, settle on, settle up, resettler, resettle
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: