wykańczać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wykańczać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wykończyć)

(1.1) doprowadzać do końca wykonanie czego
(1.2) zużywać do końca
(1.3) pot. powodować znaczny uszczerbek, zniszczenie lub śmierć
(1.4) pot. wywoływać osłabienie lub zmęczenie u kogo

czasownik zwrotny niedokonany wykańczać się (dk. wykończyć się)

(2.1) niszczyć samego siebie
(2.2) niszczyć się nawzajem
(2.3) być zużywanym
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kończyć
(1.2) zużywać
(1.3) mordować, niszczyć, zabijać
(1.4) męczyć
(2.1) męczyć się, niszczyć się
(2.2) mordować się, niszczyć się, zabijać się
(2.3) wyczerpywać się, zużywać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. skończony
rzecz. wykończeniowiec mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: