wieśniak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wieśniak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲjɛ̇ɕɲak], AS[vʹi ̯ėśńak], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek mieszkający na wsi
(1.2) pot. pogard. prostak, człowiek prymitywny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W dawnych czasach wieśniacy płacili rycerzom czynsz.
(1.2) Stefan ubiera się niemodnie; to wieśniak.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) chłop, rolnik, kmieć; pejor. wsiur, kmiot, przest. pejzan
(1.2) wsiok, głupek
antonimy:
(1.1) mieszczuch
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wieś ż, wioska ż
zdrobn. wieśniaczek m
forma żeńska wieśniaczka ż, wieśniara ż
przym. wieśniacki, wieśniaczy, wiejski, wsiowy
przysł. wieśniacko, wieśniaczo, wiejsko, wsiowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wieś + -niak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: