contadino

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

contadino (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kon.ta.ˈdi.no/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chłop, rolnik
(1.2) pogard. prostak, gbur, cham
(1.3) daw. wieśniak, chłop

przymiotnik

(2.1) chłopski, wiejski, daw. wieśniaczy
odmiana:
(1.1-3) lp contadino; lm contadini
(2.1) lp contadino m, contadina ż; lm contadini m, contadine ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) alla contadinapo chłopsku, po wiejsku
synonimy:
(1.1) agricoltore, coltivatore (diretto)
(1.2) cafone, maleducato, rozzo, villano, villanzone, zotico, zoticone
(2.1) agreste, campagnolo, campestre, contadinesco, georgico, rurale, rusticano, rustico, villanesco, villereccio
antonimy:
(1.2) galantuomo, gentiluomo, signore
(2.1) cittadinesco, cittadino, civico, metropolitano, urbano
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. contadina ż, contadiname m, contadinanza ż, contadinata ż, contadinità ż, contadinotto m, contado m
przym. contadinesco
przysł. contadinescamente
związki frazeologiczne:
(przysłowie) contadino, scarpe grosse e cervello finomieć chłopski rozum
etymologia:
wł. contado + -ino
uwagi:
źródła: