wieśniaczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wieśniaczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. mieszkanka wsi
(1.2) pot. pogard. prostaczka, kobieta prymitywna
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na obrazie artysta przedstawił wieśniaczkę drącą pierze.
(1.2) Powiedz tej wieśniaczce, żeby trzymała język za zębami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) chłopka, rolniczka, włościanka; pejor. wieśniara
(1.2) chamica, chamka, grubianka
antonimy:
(1.1) mieszczanka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wieś ż, powsinoga m/ż, wioska ż
forma męska wieśniak m, wsiok m
przym. wieśniacki, wieśniaczy, wiejski, wsiowy
przysł. wieśniacko, wieśniaczo, wiejsko, wsiowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wieś + -niaczka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieśniak
źródła: