utrzymanka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

utrzymanka (język polski)[edytuj]

szklanka w srebrnej utrzymance (1.2)
wymowa:
IPA[ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka], AS[uṭšỹmãnka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.-nk- akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pejor. kobieta utrzymywana przez kochanka[1]
(1.2) środ. reg. żart. uchwyt umożliwiający trzymanie naczynia wypełnionego gorącym płynem

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: utrzymanek
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. kokota, kokotka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kochanka[2]
(1.2) koszyczek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.2) uchwyt
wyrazy pokrewne:
rzecz. utrzymanie n, utrzymywanie n
forma męska utrzymanek m
czas. utrzymać dk., utrzymywać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. panna respektowa
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: utrzymanek
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło utrzymanka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.