Przejdź do zawartości

utrzymanka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

utrzymanka (język polski)

[edytuj]
szklanka w srebrnej utrzymance (1.2)
wymowa:
IPA: [ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka], AS: [uṭšỹmãnka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.-nk- akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pejor. kobieta utrzymywana przez kochanka[1]
(1.2) środ. reg. żart. uchwyt umożliwiający trzymanie naczynia wypełnionego gorącym płynem

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: utrzymanek
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zanim Monika wyjechała, powiedziała mi, że jak patrzy na taką, cytuję: "bezużyteczną utrzymankę", to jej się niedobrze robi[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. kokota, kokotka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kochanka[3]
(1.2) koszyczek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.2) uchwyt
wyrazy pokrewne:
rzecz. utrzymanie n, utrzymywanie n
forma męska utrzymanek m
czas. utrzymać dk., utrzymywać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. panna respektowa
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: utrzymanek
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „utrzymanka” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Grażyna Plebanek, Nielegalne związki, 2011, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.