utrzymanek

utrzymanek (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌuṭʃɨ̃ˈmãnɛk], AS: [uṭšỹmãnek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna utrzymywany przez kobietę, kochankę

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: utrzymanka

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	utrzymanek	utrzymankowie
dopełniacz	utrzymanka	utrzymanków
celownik	utrzymankowi	utrzymankom
biernik	utrzymanka	utrzymanków
narzędnik	utrzymankiem	utrzymankami
miejscownik	utrzymanku	utrzymankach
wołacz	utrzymanku	utrzymankowie

(2.1) zob. utrzymanka

przykłady:

(1.1) Dzieło to przyniosło mu duży rozgłos, dzięki czemu zawarł nowe znajomości; przez szereg lat był kochankiem i utrzymankiem baronowej de Warens; po rozstaniu z nią przeżył najcięższe chwile swego życia, gdy przez kilka lat musiał pracować zarobkowo.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) kochanek

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. utrzymanie n, utrzymywanie n

forma żeńska utrzymanka ż

czas. utrzymać dk., utrzymywać ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) альфонс m
• rosyjski: (1.1) альфонс m

źródła: