unikać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

unikać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ũˈɲikaʨ̑], AS[ũńikać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. uniknąć)

(1.1) starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) unikać + D.[1]
kolokacje:
(1.1) unikać kontroli / ludzi / płacenia / komisji / sądu / zagrożeń / manipulacji / pokarmów / błędów / pułapek / strat / stresu / przemęczania się / pracy
synonimy:
(1.1) omijać, stronić, wystrzegać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. unik m, unikanie n, uniknięcie n
przym. nieunikniony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.