niespodzianka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niespodzianka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka], ASespoʒ́ãŋka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) coś, czego się ktoś nie spodziewa[1]
(1.2) prezent będący dla obdarowanego zaskoczeniem[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Prezes zapowiedział także niespodziankę, o której nie wspominało zaproszenie, mianowicie gratyfikację pieniężną[2]
(1.2) Michał nie wiedział, jak wyrazić to, co czuł. Wydawało mu się, że ten, kto kocha, bezustannie daje. Obdarowywał więc niespodziankami, wyszukiwał dla niej w rzece błyszczące kamienie [...][3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niespodziewaność
przym. niespodziewany, niespodziany
przysł. niespodziewanie, niespodzianie
czas. spodziewać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło niespodzianka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Włodzimierz Kowalewski, Bóg zapłacz!, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Olga Tokarczuk, Prawiek i inne czasy, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.