statyw

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

statyw (język polski)[edytuj]

statyw fotograficzny (1.1)
tachimetr na statywie (1.1)
wymowa:
IPA[ˈstatɨf], AS[statyf], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Zamku Królewskim można wykonywać zdjęcia, ale bez flasha i bez statywu. (z Internetu)
(1.1) Bez statywu nie zarejestrujemy też ujęć do stworzenia panoramy z prawdziwego zdarzenia, nie mówiąc już o wygodzie korzystania z podnoszenia lustra i samowyzwalacza. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
(1.1) statyw fotograficzny • statyw trójnożny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. statyczny
przysł. statycznie
rzecz. statyka f, statyczność f
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Stativ[1]
uwagi:
por. monopod
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.