słuchawka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

słuchawka (język polski)[edytuj]

słuchawka (1.1) w ręku
słuchawki (1.1) na pałąku
słuchawka (1.2)
wymowa:
IPA[swuˈxafka], AS[su̯uχafka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie; zob. też słuchawka w Wikipedii
(1.2) med. przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego; zob. też słuchawki lekarskie w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Odłożywszy słuchawkę zakomunikował milionerowi zasłyszaną wiadomość[1]
(1.2) Ów stary przysiadł się, a raczej przyłożył do Seweryna, rozpiął na nim przyodziewek i przez słuchawkę począł badać płuca.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) stetoskop, fonendoskop
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słuch m, słuchawki nmos, słuchacz m, słuchaczka ż
przym. słuchowy, słuchawkowy
czas. słuchać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: