rękodzielnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rękodzielnik (język polski)[edytuj]

rękodzielnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˌrɛ̃ŋkɔˈʥ̑ɛlʲɲik], AS[rŋkoʒ́elʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która wytwarza ręcznie jakieś przedmioty, uprawia rękodzielnictwo
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rękodzieło n, rękodzielnictwo n
forma żeńska rękodzielniczka ż
przym. rękodzielniczy
przysł. rękodzielniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: