rywalizacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rywalizacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja], AS[ryvalʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie
(1.2) sport.  zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Siła, rywalizacja i fizyczna odwaga normalnych, przyzwoitych mężczyzn jest odpowiedzialna za większość tego, co w świecie jest słuszne”.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) rozgrywka
(1.5) konkurencja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  rywalizacyjny
czas.  rywalizować
rzecz.  rywal m , rywalizowanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. W imię ojca w: Focus.pl, 04/06/11