pierwszeństwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pierwszeństwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ], AS[pʹi ̯erfšĩ ̯stfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.rozs. artyk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś[1]
odmiana:
(1.1) blm[2],
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ubiegać się o pierwszeństwo • oddać / odebrać komuś pierwszeństwo • pierwszeństwo przejazduustąpić pierwszeństwa
synonimy:
(1.1) priorytet
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierwszy mos, pierwak mrz, pierwszak mos
przym. pierwszy
przysł. najpierw
tem. słow. pierwszo-
związki frazeologiczne:
palma pierwszeństwa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pierwszeństwo w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 654, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-0113111-X.