rozpoczęcie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rozpoczęcie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ], AS[rospočńće], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ę akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: rozpocząć: zapoczątkowanie czegoś, nadanie czemuś początku
(1.2) moment w którym coś się rozpoczyna
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) rozpoczęcie negocjacji / nowej ery / pertraktacji
(1.2) rozpoczęcie dyskusji / roku szkolnego / obrad / prac
synonimy:
(1.1) zapoczątkowanie, inicjacja, zainicjowanie
(1.2) początek, start, podn. inauguracja
antonimy:
(1.1) zakończenie, sfinalizowanie, nierozpoczęcie
(1.2) koniec, zakończenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozpoczynanie n
czas. począć dk., rozpoczynać ndk., rozpocząć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: