prymicje

prymicje (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kult. rel. uroczystości i zwyczaje związane z pierwszą mszą odprawianą przez neoprezbitera; zob. też prymicja w Wikipedii

(1.2) daw. pierwociny, pierwsze plony (tylko w liczbie mnogiej)

(1.3) liter. pierwociny jakiejś kultury, jakiegoś gatunku literackiego lub jakiegoś autora (tylko w liczbie mnogiej)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	prymicje
dopełniacz	prymicji / przest. prymicyj
celownik	prymicjom
biernik	prymicje
narzędnik	prymicjami
miejscownik	prymicjach
wołacz	prymicje

przykłady:

(1.1) Czego życzy się księdzu na prymicjach?

(1.1) Po prymicjach neoprezbiter pojechał w Tatry z rodziną.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) pierwociny

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) msza, uroczystość

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. prymicjant m, prymicja ż

przym. prymicyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. primitiae

uwagi:

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Primiz ż
• wilamowski: (1.1) prymic ż

źródła: